Η Μετακομιδή των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου (28 IOYNIOY)

 

Εισαγωγή και Ιστορικό Πλαίσιο

Οι Άγιοι Μάρτυρες Κύρος και Ιωάννης μαρτύρησαν για τον Χριστό στις 31 Ιανουαρίου, κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, στην πόλη Κώνωπο, κοντά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Μετά το μαρτύριό τους, οι Χριστιανοί με ευλάβεια παρέλαβαν τα ιερά τους λείψανα και τα ενταφίασαν κρυφά. Η φανέρωση των λειψάνων τους συνέβη πολύ αργότερα, κατά την εποχή της επικράτησης του Χριστιανισμού και της ανέγερσης ναών επί αυτοκρατορίας του Μεγάλου Θεοδοσίου.

Η νίκη του Μεγάλου Θεοδοσίου και ο Όσιος Σενούφιος

Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας, επιδιώκοντας να νικήσει τον σφετεριστή Μάξιμο, ζήτησε τη συνδρομή των ασκητών της αιγυπτιακής ερήμου μέσω προσευχής. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, κατόπιν παρακλήσεως του αυτοκράτορα, μετέβη στη Σκυθία για να συναντήσει τον φημισμένο για τα θαύματά του ασκητή Σενούφιο. Αν και ο Γέροντας αρνήθηκε να εγκαταλείψει το κελί του, παρέδωσε στον Πατριάρχη το σκήπτρο και τη ράβδο του, προσευχόμενος στον Θεό να προσδώσει σε αυτά τη χάρη της παρουσίας του. Ο αυτοκράτορας, λαμβάνοντας τα αντικείμενα με πίστη, τα χρησιμοποίησε στη μάχη και πέτυχε λαμπρή νίκη. Σε ανάμνηση του γεγονότος, οι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας ανήγειραν ανδριάντα του αυτοκράτορα, που τον απεικόνιζε με μοναστική αμφίεση και τη ράβδο του ασκητή στο χέρι.

Η μεταφορά των λειψάνων στο Μανουτίν

Μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου και κατά τη βασιλεία του υιού του, Αρκαδίου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος, διάδοχος του Θεοφίλου, έθεσε ως στόχο τον αγιασμό της περιοχής Μανουτίν, η οποία αποτελούσε παλαιό ειδωλολατρικό κέντρο και εστία δαιμονικών προσβολών. Μετά από θείο όραμα, ο Άγιος Κύριλλος μετέφερε εκεί τα λείψανα των Αγίων Κύρου και Ιωάννου. Με την ανέγερση ναού προς τιμήν τους, τα ακάθαρτα πνεύματα εκδιώχθηκαν και ο τόπος μετετράπη σε πηγή ιαμάτων για τους πιστούς.

Θαύματα των Αγίων Αναργύρων

Οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης, επειδή θεράπευαν χωρίς ανταλλάγματα, ονομάζονται Ανάργυροι. Ακολουθούν μερικά από τα πολλά θαύματά τους:

• Θεραπεία του Αμμωνίου: Ο Αμμώνιος, γιος του δημάρχου Ιουλιανού, υπέφερε από σοβαρή πάθηση στον λαιμό. Μετά από θερμή προσευχή στον ναό των Αγίων και εμφάνιση των Μαρτύρων σε όραμα, θεραπεύτηκε αφού επέδειξε ταπεινοφροσύνη. Αργότερα, όταν περιέπεσε στην υπερηφάνεια, αρρώστησε στο στομάχι, αλλά μετά από νέα μετάνοια και άσκηση φιλανθρωπίας, θεραπεύτηκε ξανά με λάδι από το λυχνάρι των Αγίων.

• Θεραπεία του τυφλού Θεοδώρου: Ένας τυφλός άνδρας από την Αλεξάνδρεια πλύθηκε στην πηγή κοντά στον ναό των Αγίων, μετά από οδηγία που έλαβε σε όραμα, και ανέκτησε αμέσως το φως του.

• Θεραπεία του Κάλλου: Ένας άνδρας που είχε σπάσει το πόδι του σε πτώση, θεραπεύτηκε αλείφοντας το σημείο με λάδι από το λυχνάρι των Αγίων.

• Θεραπεία του Ισιδώρου: Ο Ισίδωρος έπασχε από σοβαρή ηπατική νόσο. Οι Άγιοι του εμφανίστηκαν και του έδωσαν να φάει ένα κομμάτι λεμόνι, μέσω του οποίου αποβλήθηκε η αιτία της ασθένειάς του.

• Θεραπεία του Μηνά (δημάρχου): Υπέφερε από υψηλό πυρετό και δυσκοιλιότητα. Αφού μεταφέρθηκε στο Μανουτίν, είδε τους Αγίους σε όνειρο να του προσφέρουν ένα σύκο, το οποίο μόλις έφαγε, έγινε καλά.

• Θεραπεία του δευτέρου Μηνά: Άνδρας με σοβαρά πρησμένα πόδια που δεν μπορούσε να περπατήσει, θεραπεύτηκε αλείφοντας τα πόδια του με λάδι από το καντήλι των Αγίων.

• Η περίπτωση της Θεοδώρας: Μια γυναίκα είχε καταπιεί κατά λάθος έναν βάτραχο που μεγάλωνε στο στομάχι της προκαλώντας φρικτούς πόνους. Μετά από οδηγία των Αγίων να πιει άφθονο νερό, απέβαλε τον βάτραχο και θεραπεύτηκε.

• Η περίπτωση του Θεοδώρου (δηλητηρίαση): Έχοντας πιει δηλητήριο, ο Θεόδωρος αρνήθηκε αρχικά το όραμα των Αγίων που του ζητούσαν να φάει μια σαρανταποδαρούσα (θεωρώντας το δαιμονικό). Τελικά, υπακούοντας την τέταρτη φορά, βρήκε στην πηγή ένα αγγούρι που περιείχε το έντομο, το απέβαλε και σώθηκε.

• Το παιδί της Μαρίας: Ένα αγόρι με γλώσσα που είχε παραμορφωθεί από δαιμονική ενέργεια, θεραπεύτηκε ακαριαία όταν χτύπησε το στόμα του στο μάρμαρο του τάφου των Αγίων.

• Θεραπεία του Ευγενίου: Ένας άνδρας με υδρωπικία θεραπεύτηκε όταν οι Άγιοι τον άγγιξαν σε όραμα, προκαλώντας την άμεση υποχώρηση του πρηξίματος.