ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ
Καταγωγή των Αγίων
Μετά τη σωματική δοξολογία στη γη του Δασκάλου Χριστού του Θεού μας, τα κατορθώματα των αγίων μαρτύρων του Χριστού έγιναν παντού γνωστά, ως κάτι άξιο θαυμασμού, επειδή η δύναμη του Σωτήρα εκδηλωνόταν σε αυτούς, και όλοι θαύμαζαν τη θαρραλέα αντίστασή τους στους βασανιστές και την ακαταμάχητη υπομονή τους. Μεταξύ αυτών των μαρτύρων είναι αυτοί οι άγιοι συνεργάτες Κοσμάς και Δαμιανός, αδελφοί κατά σάρκα, γεννημένοι από τον ίδιο πατέρα και μητέρα στην αρχαία Ρώμη, και ανατραφέντες με χριστιανική ευσέβεια.
Ενότητα 2: Το ιατρικό και φιλανθρωπικό έργο των Αναργύρων
Έχοντας μάθει την τέχνη της ιατρικής, αυτοί οι άγιοι αδελφοί θεράπευαν κάθε ασθένεια, επειδή η χάρη του ίδιου του Θεού τους βοηθούσε σε όλα. Και σε όποιους άρρωστους ανθρώπους και ζώα έθεταν τα χέρια τους, αμέσως ανάρρωναν πλήρως. Αλλά οι καλοί θεραπευτές δεν έπαιρναν αμοιβή από κανέναν για τις θεραπείες τους, γι' αυτό και ονομάζονταν: ελεύθεροι γιατροί. Απαιτούσαν μόνο μία πολύτιμη αμοιβή από αυτούς που θεράπευαν: την πίστη στον Χριστό. Και πράγματι, όχι μόνο στην ίδια τη Ρώμη, αλλά και στις γύρω πόλεις και χωριά, από τα οποία περνούσαν και θεράπευαν τους αρρώστους, μετέτρεψαν πολλούς στον Χριστό. Αλλά εκτός από τη χάρη της θεραπείας, έκαναν καλό στους ανθρώπους και γενναιόδωρες δωρεές. Διότι έχοντας μεγάλη περιουσία, την οποία τους είχαν αφήσει οι πρόγονοί τους μέσω των γονιών τους, την πουλούσαν και τη μοίραζαν στους φτωχούς και τους άπορους· τάιζαν τους πεινασμένους και έντυναν τους γυμνούς και έδειχαν κάθε καλοσύνη και έλεος στους φτωχούς και τους άπορους. Και όταν θεράπευαν τους αρρώστους, τους έλεγαν τα εξής: «Εμείς μόνο σας επιθέτουμε τα χέρια μας και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα με τη δική μας δύναμη, αλλά όλα γίνονται με την παντοδύναμη δύναμη του μόνου αληθινού Θεού και Κυρίου Ιησού Χριστού· αν πιστεύετε σε Αυτόν χωρίς αμφιβολία, θα θεραπευτείτε αμέσως». – Και οι άρρωστοι, πιστεύοντας, θεραπεύονταν. Με αυτόν τον τρόπο, πολλοί άνθρωποι, απομακρυνόμενοι από την ειδωλολατρική ασέβεια, έρχονταν στον Χριστό κάθε μέρα.
Ενότητα 3: Η συκοφαντία και η σύλληψη
Η κατοικία αυτών των αγίων γιατρών ήταν σε ένα χωριό κοντά στη Ρώμη, όπου βρισκόταν η περιουσία των γονιών τους. Έχοντας την κατοικία τους εκεί, φώτισαν ολόκληρη την γύρω περιοχή με την αγία πίστη. Ωστόσο, ο διάβολος, μη μπορώντας να δει μια τόσο λαμπρή ενάρετη ζωή τους, παρότρυνε μερικούς από τους υπηρέτες του να πάνε στον αυτοκράτορα και να συκοφαντήσουν τους αθώους ενώπιόν του. Εκείνη την εποχή, αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Καρίνος [1]. Άκουσε τους συκοφάντες και έστειλε αμέσως στρατιώτες στο χωριό για να συλλάβουν τους ελεύθερους γιατρούς Κοσμά και Δαμιανό και να τους φέρουν ενώπιόν του για δίκη. Όταν οι στρατιώτες έφτασαν στο χωριό και άρχισαν να ρωτούν για τον Κοσμά και τον Δαμιανό, οι πιστοί συνέρρευσαν στους αγίους και τους παρακάλεσαν να κρυφτούν για λίγο, μέχρι να περάσει η οργή του αυτοκράτορα. Αλλά οι άγιοι δεν ήθελαν να τους ακούσουν και έσπευσαν να βγουν οικειοθελώς ενώπιον των στρατιωτών που τους έψαχναν, θέλοντας να υποφέρουν για τον Χριστό με χαρά. Αλλά όταν πολλοί πιστοί συνέρρευσαν κοντά τους και με δακρυσμένες παρακλήσεις τους παρότρυναν να σώσουν τη ζωή τους όχι για τον εαυτό τους αλλά για τη σωτηρία πολλών, τους άκουσαν ακόμη και παρά τη θέλησή τους. Τότε οι πιστοί, παίρνοντας τους αγίους γιατρούς, τους έκρυψαν σε μια σπηλιά. Ωστόσο, οι στρατιώτες, αφού έψαξαν επιμελώς παντού για τους αγίους αδελφούς και δεν τους βρήκαν, γέμισαν οργή και θυμό και άρπαξαν μερικούς εξέχοντες άνδρες από εκείνο το χωριό, τους αλυσοδέψανε και τους οδήγησαν στη Ρώμη. Μαθαίνοντας αυτό, οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός βγήκαν αμέσως από τη σπηλιά και έτρεξαν πίσω από τους στρατιώτες. Όταν τους πρόλαβαν στο δρόμο, τους είπαν: «Αφήστε ελεύθερους τους αθώους και πάρτε μας, γιατί εμείς είμαστε αυτοί που σας διατάχθηκαν να συλλάβετε».
Ενότητα 4: Η δίκη και η απολογία ενώπιον του Καρίνου
Τότε οι στρατιώτες απελευθέρωσαν αυτούς τους άντρες, αλλά οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός αλυσοδέθηκαν και μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Εκεί, αλυσοδεμένοι, φυλακίστηκαν μέχρι την επόμενη μέρα. Και όταν ξημέρωσε, ο αυτοκράτορας κάθισε μπροστά στον λαό στο συνηθισμένο βήμα, το οποίο βρισκόταν στο θέατρο, και οι άγιοι κρατούμενοι Κοσμάς και Δαμιανός οδηγήθηκαν ενώπιόν του. Ο βασιλιάς άρχισε να τους μιλάει δυνατά: «Εσείς είστε αυτοί που αντιτίθενται στους θεούς των πατέρων μας και που, με κάποια μαγική τέχνη, θεραπεύουν ασθένειες σε ανθρώπους και ζώα δωρεάν, παραπλανώντας τους απλούς ανθρώπους να παρεκκλίνουν από τους θεούς και τους νόμους των πατέρων τους; Αλλά τουλάχιστον προς το παρόν, εγκαταλείψτε την πλάνη σας και ακούστε την καλή μου συμβουλή: ελάτε μπροστά και προσφέρετε θυσία στους θεούς που σας έχουν ανεχτεί για τόσο καιρό. Γιατί οι θεοί, προσβεβλημένοι από εσάς, δεν σας ανταπέδωσαν κακό αντί κακού, αν και θα μπορούσαν να το είχαν κάνει, αλλά περίμεναν υπομονετικά τη μεταστροφή σας σε αυτούς».
Σε αυτό οι άγιοι του Χριστού, σαν να απαντούσαν με ένα στόμα στον βασιλιά, είπαν: «Δεν έχουμε εξαπατήσει κανέναν· δεν γνωρίζουμε μαγεία, ούτε έχουμε βλάψει κανέναν, αλλά θεραπεύουμε ασθένειες με τη δύναμη του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, όπως Αυτός πρόσταξε, λέγοντας: Θεραπεύστε τους ασθενείς, καθαρίστε τους λεπρούς (Ματθ. 10:8). Και το κάνουμε αυτό δωρεάν, αφού ο Σωτήρας έτσι κληροδότησε, λέγοντας: Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε (Ματθ. 10:8). Γι' αυτό δεν χρειαζόμαστε περιουσία, αλλά επιδιώκουμε τη σωτηρία των ανθρώπινων ψυχών και υπηρετούμε τους αδύναμους και τους αβοήθητους ως τον Χριστό μας, γιατί αποδίδει τη φροντίδα τους στον Εαυτό Του, δηλώνοντας στους ευεργέτες: Πείνασα και μου δώσατε να φάω· δίψασα και μου δώσατε να πιω· γυμνός ήμουν και με ντύσατε (Ματθ. 25:35,36). Προσπαθούμε να εκπληρώσουμε αυτές τις εντολές Του, περιμένοντας να λάβουμε από Αυτόν μια ανταμοιβή στην αιώνια ζωή της ουράνιας βασιλείας. Αλλά δεν συμφωνούμε καθόλου να υπηρετούμε τους λεγόμενους θεούς σας. Εσύ και όσοι είναι μαζί σου λατρεύετε αυτούς· αλλά εμείς γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι δεν είναι θεοί. Και αν θέλεις, βασιλιά, θα σου προτείνουμε μια καλή συμβουλή, ώστε να γνωρίσεις τον έναν αληθινό Θεό, τον Δημιουργό όλων, που ανατέλλει τον ήλιο πάνω σε κακούς και σε αγαθούς, και βρέχει πάνω σε δίκαιους και σε άδικους (Ματθ. 5:45) - για τις ανάγκες μας, και για τη δόξα του μεγάλου ονόματός Του: απομακρυνόμενοι από τα αναίσθητα και λαχανιασμένα είδωλα - λατρεύστε Αυτόν!»
Ο αυτοκράτορας Κάριν είπε στους αγίους: «Σας κάλεσα όχι να μιλάτε εύγλωττα, αλλά να προσφέρετε θυσία στους θεούς». Οι άγιοι απάντησαν: «Προσφέρουμε μια αναίμακτη θυσία - τις ψυχές μας στον μόνο Θεό μας, που μας έσωσε από την παγίδα του διαβόλου και έδωσε τον μονογενή Υιό Του για τη σωτηρία όλου του κόσμου. Αυτός ο Θεός μας δεν είναι κτιστός, αλλά είναι ο Δημιουργός όλων, και οι θεοί σας είναι ανθρώπινες εφευρέσεις και έργα χεριών τεχνιτών, και αν δεν υπήρχαν τέχνες μεταξύ των ανθρώπων για να φτιάξουν θεούς για εσάς, δεν θα είχατε κανέναν να λατρεύετε».
Ενότητα 5: Το θαύμα και η μεταστροφή του Καρίνου
«Μην προσβάλλεις τους αιώνιους θεούς», είπε ο Κάριν, «αλλά μάλλον πρόσφερέ τους θυσίες και προσκύνησέ τους, αν δεν θέλεις να βασανιστείς». Οι δούλοι του Χριστού, γεμάτοι Άγιο Πνεύμα, είπαν: «Ντρέπσου με τους θεούς σου, Κάριν! Αφού ο νους σου απομακρύνεται από τον αιώνιο και αιώνιο Θεό και στρέφεται σε αναίσθητα και ποτέ ζωντανά είδωλα, αυτό είναι για την ντροπή σου, και για να μάθεις από τη δική σου εμπειρία ότι ο Θεός μας είναι παντοδύναμος, ας γυρίσει το πρόσωπό σου ανάποδα στο σώμα σου και ας γυρίσει από τη θέση του στην αντίθετη πλευρά!»
Όταν οι άγιοι το είπαν αυτό, το πρόσωπο του Καρίνου άλλαξε αμέσως και ο λαιμός του γύρισε ανάποδα, έτσι ώστε το πρόσωπό του να είναι στους ώμους του και να μην μπορεί να γυρίσει τον λαιμό του, ούτε κανείς να τον βοηθήσει. Και έτσι ο Κάριν κάθισε στο θρόνο με τον λαιμό και το πρόσωπό του γυρισμένα ανάποδα. Ωστόσο, ο λαός, παρακολουθώντας αυτό, φώναξε δυνατά: «Μέγας είναι ο Χριστιανικός Θεός και δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Αυτόν!»
Εκείνη την εποχή, πολλοί πίστεψαν στον Χριστό και παρακάλεσαν τους αγίους γιατρούς να θεραπεύσουν τον βασιλιά. Και ο ίδιος ο βασιλιάς τους παρακάλεσε, λέγοντάς τους: «Τώρα ξέρω αληθινά ότι είστε δούλοι του αληθινού Θεού. Γι' αυτό, σας παρακαλώ, όπως έχετε θεραπεύσει πολλούς, να θεραπεύσετε και εμένα, ώστε να πιστέψω κι εγώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο αυτός που κηρύττετε, ο οποίος δημιούργησε τον ουρανό και τη γη». - Οι άγιοι του είπαν: «Αν αναγνωρίσετε τον Θεό που σας έδωσε ζωή και βασιλεία και πιστέψετε σε Αυτόν με όλη σας την καρδιά, τότε Εκείνος θα σας θεραπεύσει». - Ο βασιλιάς είπε σε αυτό με δυνατή φωνή: «Πιστεύω σε Σένα, Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινό Θεό, ελέησέ με και μην θυμάσαι την προηγούμενη άγνοιά μου!»
Ενώ ο αυτοκράτορας έλεγε αυτά, ο λαιμός του ισιώθηκε, το πρόσωπό του επέστρεψε στην αρχική του θέση, και, σηκώνοντας από τη θέση του, σήκωσε τα μάτια και τα χέρια του στον ουρανό, και μαζί με όλο τον λαό ευχαρίστησε τον Θεό, λέγοντας: «Ευλογημένος είσαι, Χριστέ, αληθινό Θεό, που μέσω αυτών των αγίων δούλων σου με έβγαλες από το σκοτάδι στο φως». - Και έτσι, αφού θεραπεύτηκε, ο αυτοκράτορας απέδωσε τον δέοντα σεβασμό στους αγίους ιατρούς Κοσμά και Δαμιανό και τους απέλυσε εν ειρήνη.
Ενότητα 6: Το μαρτυρικό τέλος
Αφού έφυγαν από τη Ρώμη, οι άγιοι αδελφοί ξεκίνησαν για το χωριό τους. Και οι κάτοικοι του χωριού τους και της γύρω περιοχής, ακούγοντας όλα όσα είχαν κάνει οι άγιοι στη Ρώμη, βγήκαν να συναντήσουν τον λαό του Θεού και τους υποδέχτηκαν με χαρά, αγαλλιάζοντας και δοξάζοντας τον Κύριο Χριστό. Οι άγιοι, σύμφωνα με τη συνήθειά τους, πέρασαν ξανά από τις γύρω πόλεις και χωριά, θεραπεύοντας τους αρρώστους και φωτίζοντας όλους με αγία πίστη, και στη συνέχεια επέστρεψαν στο χωριό τους. Και ο φθονερός διάβολος, επειδή δεν μπορούσε να βλάψει τους αγίους γιατρούς με την πρώτη του πονηριά και να τους απομακρύνει από τη γη των ζωντανών, επινόησε ένα άλλο μέσο. Σε εκείνη την περιοχή υπήρχε ένας πολύ διάσημος γιατρός, από τον οποίο αυτοί οι άγιοι, ο Κοσμάς και ο Δαμιανός, είχαν αρχικά μάθει την τέχνη της ιατρικής. Μη μπορώντας να αντέξει τη δόξα των αγίων του Θεού, ο εχθρός της ανθρώπινης φυλής υποκίνησε αυτόν τον διάσημο γιατρό να ζηλέψει τους αγίους. Γι' αυτό, κολακευτικά κάλεσε κοντά του τους αγίους αδελφούς και, με το πρόσχημα της συλλογής φαρμακευτικών βοτάνων, τους οδήγησε στο βουνό, και στην καρδιά του είχε τη σκέψη του Κάιν. Αφού τους οδήγησε μακριά, κανόνισε να μαζέψει ο καθένας τους βότανα ξεχωριστά. Έπειτα, επιτιθέμενος πρώτα στον έναν, τον λιθοβολούσε μέχρι θανάτου και μετά με τον ίδιο τρόπο σκότωσε τον άλλον. Μετά από αυτό έκρυψε τα σώματά τους κοντά στο ρέμα εκεί. [2]
Έτσι, οι άγιοι μάρτυρες του Χριστού, οι ελεύθεροι ιατροί Κοσμάς και Δαμιανός, τελείωσαν τη ζωή τους και άξιζαν μαρτυρικά στέφανα από τον Κύριο και Σωτήρα μας Χριστό, στον οποίο, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ας είναι τιμή και δόξα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
---
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου