ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ (31 ΙΟΥΛΙΟΥ)

 

31 Ιουλίου – Μνήμη του Αγίου Δικαίου Ευδοκίμου

1. Καταγωγή και Νεανική Ζωή

Ο άγιος δίκαιος Ευδόκιμος καταγόταν από την Καππαδοκία, γιος ευσεβών γονέων, του Βασιλείου και της Ευδοκίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεόφιλου, υπηρέτησε στον στρατό και έζησε μια ενάρετη ζωή, τηρώντας με ζήλο όλες τις εντολές του Θεού.

Έζησε με νηστεία και εγκράτεια, με προσευχή και δάκρυα, διαβάζοντας και μελετώντας επιμελώς τα θεία βιβλία, δίνοντας άφθονες ελεημοσύνες στους φτωχούς και τους άπορους, στα ορφανά και στις χήρες, βοηθώντας εκκλησίες και μοναστήρια και δείχνοντας συμπονετική καλοσύνη σε όλους.

2. Η Αγνότητα και οι Αρετές του

Διατήρησε την άμωμη και παρθενική του αγνότητα. Ήταν τόσο αγνός που ποτέ δεν ήθελε να μιλήσει σε γυναίκες ή να τις κοιτάξει. Δεν επέτρεπε καν στις γυναίκες να έρχονται σε αυτόν, εκτός από τη μητέρα του, την οποία σεβόταν ως γιος και με την οποία μιλούσε.

Σε όλες τις συζητήσεις φυλαγόταν από τις ανοησίες και τις αργοπορίες, αποφεύγοντας την περιττή ομιλία. Απέφευγε όσους μιλούσαν ανόητα και δεν ήθελε καν να ακούει ψέματα, συκοφαντίες και καταδίκες των άλλων. Με μια λέξη, στόλιζε την ψυχή του με όλες τις αρετές. Μέσα στην αναταραχή και τη ματαιοδοξία του κόσμου, ήταν σαν κρίνο ανάμεσα σε αγκάθια και σαν χρυσός στη μέση της φωτιάς. Ούτε οι πειρασμοί του κόσμου ούτε οι επιθέσεις του πάθους μπορούσαν να τον βλάψουν στο ελάχιστο.

3. Η Διοίκηση της Χαρσιανής και η Οσία Κοίμηση

Λόγω των ασυνήθιστων αρετών του, ο Ευδόκιμος ήταν αγαπητός και σεβαστός από όλους. Τον γνώριζε και ο αυτοκράτορας, ο οποίος τον διόρισε δούκα του συντάγματος της Καππαδοκίας και τον έστειλε στην περιοχή της Χαρσίας για να κυβερνά τον λαό. Όντας σε αυτή την υψηλή θέση, κυβέρνησε με σοφία και απένειμε δικαιοσύνη, έτσι ώστε σε όλη του τη ζωή ήταν δίκαιος ενώπιον του Θεού και απέναντι στους ανθρώπους.

Τα μυστικά ενάρετα κατορθώματά του κανείς δεν μπορεί να τα γνωρίζει, εκτός από τον παντογνώστη Θεό. Αφού Ευαρέστησε πλήρως τον Κύριο, τελειώθηκε σε νεαρή ηλικία, μόλις τριάντα τριών ετών. Σ' αυτόν εκπληρώθηκε η Γραφή:

«Αφού σε λίγο καιρό τελειοποιήθηκε, πλήρωσε πολύ καιρό· επειδή η ψυχή του ευαρεστήθηκε στον Θεό» (Σοφ. Σολ. 4:13-14).

Αν και δεν έζησε για να δει τα γκρίζα μαλλιά των γηρατειών, στην τελειότητα της ενάρετης ζωής του ξεπέρασε πολλούς γέροντες, επειδή τα θεάρεστα γεράματα αντιπροσωπεύουν τη σοφία και την αγνή ζωή. Έχοντας φτάσει σε τέτοια πνευματική ηλικία, ο Άγιος Ευδόκιμος κοιμήθηκε νέος, ώστε η πονηριά του κόσμου να μην αλλάξει τη λογική του.

4. Η Τελευταία Επιθυμία και η Οσιακή Τελευτή

Όταν, ξαπλωμένος στο κρεβάτι της ασθενείας του, πλησίαζε η ώρα του θανάτου του, κάλεσε την οικογένειά του και τους έβαλε όρκο: μετά την αναχώρηση της ψυχής του, να μην κοιτάξουν το σώμα του, να μην το πλύνουν και να μην το αλλάξουν, αλλά να τον θάψουν με τα ρούχα που φορούσε.

Στη συνέχεια, διατάζοντας όλους να φύγουν από το δωμάτιο και να κλείσουν την πόρτα, άρχισε να προσεύχεται στον Θεό. Παρενέβη παρακαλώντας να μην γίνει γνωστός σε κανέναν ο θάνατός του, όπως ακριβώς παρέμεινε κρυφή και η ενάρετη ζωή του. Αφού ευχαρίστησε τον Θεό, είπε τελικά:

«Στα χέρια σου, Κύριε, παραδίδω το πνεύμα μου»

και παρέδωσε την ψυχή του. Η οικογένειά του τον έθαψε ακριβώς όπως είπε.

5. Τα Πρώτα Θαύματα στον Τάφο

Ο Κύριος έδωσε θαυματουργή χάρη στα λείψανά του. Πρώτος θεραπεύτηκε ένας άνθρωπος ονόματι Ηλίας, ο οποίος κατεχόταν από ακάθαρτο πνεύμα. Μόλις το πόδι του άγγιξε τον τάφο, το ακάθαρτο πνεύμα φώναξε δυνατά και βγήκε από αυτόν.

Βλέποντας αυτό, ο κόσμος άρχισε να φέρνει τους αρρώστους του πάνω στον τάφο και όλοι θεραπεύονταν. Έτσι, έδειξαν ιδιαίτερο σεβασμό στον Άγιο, περιφράσσοντας το σημείο και ανάβοντας καντήλι.

• Θεραπεία παιδιού: Μια γυναίκα έφερε το παιδί της, του οποίου τα χέρια ήταν ακίνητα σαν νεκρά. Μόλις τα άλειψε με λάδι από το καντήλι, το παιδί θεραπεύτηκε αμέσως.

• Θεραπεία παραλύτου: Ένα άλλο αγόρι με παράλυτα πόδια άρχισε να περπατά και να πηδά μόλις αλείφτηκε με το ίδιο λάδι.

• Θεραπεία πληγής: Μια γυναίκα με επώδυνη πληγή έβαλε χώμα από τον τάφο βρεγμένο με τα δάκρυά της πάνω στο τραύμα και θεραπεύτηκε αυθημερόν.

6. Η Αποκαλύψη των Αφθάρτων Λειψάνων

Η φήμη έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζούσαν οι γονείς του. Η μητέρα του ταξίδεψε στη Χαρσία και θρήνησε με θερμά δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης πάνω από τον τάφο του γιου της.

Διέταξε να ανοιχτεί το φέρετρο. Τότε είδαν το σώμα του Αγίου χωρίς καμία σήψη, το πρόσωπό του λαμπερό και μια υπέροχη ευωδία να αναδύεται, παρότι βρισκόταν στο έδαφος δεκαοκτώ μήνες.

Όταν ένας ενάρετος ιερομόναχος, ο Ιωσήφ, επιχείρησε να αλλάξει τα ρούχα του Αγίου, τα μέλη του σώματος λύγιζαν ελεύθερα σαν να ήταν ζωντανός, διευκολύνοντας τη διαδικασία.

7. Η Άρνηση των Ντόπιων για τη Μετακομιδή

Η μητέρα επιθύμησε να πάρει το σώμα στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, οι κάτοικοι της περιοχής αρνήθηκαν κατηγορηματικά, λέγοντας πως παρότι το «αστέρι» αυτό γεννήθηκε από εκείνη, έδυσε και ανέτειλε με θαύματα ανάμεσά τους. Η μητέρα σεβάστηκε την επιθυμία τους, πέρασε λίγες μέρες στον τάφο και επέστρεψε μόνη της.

8. Η Μετακομιδή στην Κωνσταντινούπολη

Ο ιερομόναχος Ιωσήφ, που παρέμεινε φύλακας των λειψάνων, αποφάσισε αργότερα να τα μεταφέρει κρυφά τη νύχτα προς την Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η χάρη των λειψάνων δεν μπορούσε να κρυφτεί, καθώς συνέβαιναν συνεχή θαύματα:

• Μια γυναίκα που χλεύασε τον Άγιο νικήθηκε από αόρατη δύναμη.

• Η ηγουμένη της μονής Μαντινείας, που υπέφερε από μια βαριά κρυφή ασθένεια, άγγιξε την λάρνακα και θεραπεύτηκε αμέσως.

9. Η Υποδοχή και η Εναπόθεση του Λειψάνου

Όταν τα σεβάσμια λείψανα έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, οι γονείς του και ολόκληρη η πόλη υποδέχτηκαν τον Άγιο με απερίγραπτη χαρά.

Οι γονείς του επένδυσαν το φέρετρο με ασήμι και το τοποθέτησαν στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, τον οποίο είχαν χτίσει οι ίδιοι, δοξάζοντας τον Τριαδικό Θεό.

Αμήν.

ΠΗΓΗ: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΟΣΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ